Hz. Âişe Vâlidemiz’den
rivâyet edilen bir hadis bize şunları anlatır: “Allah Rasulü evinde, herhangi
bir insan gibi davranırdı. Kendi elbisesini yamar, ayakkabılarını tâmir eder ve
ev işlerinde hanımlarına yardımda bulunurdu” ( Ahmed bin Hanbel)

 

İbn Abbâs (r.a.) anlatıyor:
“Rasûlullah (s.a.v) ve ailesi üst üste pek çok geceleri aç geçirirler ve
akşam yemeği bulamazlardı. Ekmekleri çoğunlukla arpa ekmeği idi.” (Tirmizî)

 

 

Hz. Ömer (r.a.) insanların nâil
oldukları dünyalıktan söz etti ve dedi ki: “Gerçekten ben Rasûlullah
(s.a.v)’in bütün gün açlıktan kıvrandığı halde, karnını doyurmaya adi hurma
bile bulamadığını gördüm.” (Müslim)

 

Hz. Enes (r.a.)
anlatıyor: “Rasûlullah (s.a.v)’e arpa ekmeği ile kokusu değişmiş erimiş
yağ getirmiştim. (Bir seferinde) şöyle söylediğini işittim: “Muhammed
ailesinde, dokuz kadın bulunduğu bir zamanda, bir sa’ hurma, veya bir sa’
hubûbat bile gecelememiştir.” (Buhari)

 

 

Hz. Ali der ki: “Biz
savaş meydanında korktuğumuz zaman Allah Rasûlü’nün arkasına sığınır ve O’nunla
korunurduk.” (Ahmed bin Hanbel)

 

 

İbn Abbas (r.a.) diyor
ki, Rasûlullah (s.a.s.), hayır yapmada insanların en cömerdi idi. En cömert
olduğu zaman da Ramazan ayı idi. Cebrâil (a.s.) ile bir araya geldiklerinde ise
esen rüzgârdan daha cömert olurdu. (Müslim)

 

Abdullah İbnu Muğaffel (r.a.)
anlatıyor: “Bir adam gelerek “Ey Allah’ın Resûlü! Ben seni
seviyorum” dedi. Rasûlullah: “Ne söylediğine dikkat et!”
diye cevap verdi. Adam: “Vallâhi ben seni seviyorum!” deyip, bunu üç
kere tekrar etti. Rasûlullah (s.a.s.) bunun üzerine adama: “Eğer beni
seviyorsan, fakirlik için bir zırh hazırla. Çünkü beni sevene fakirlik,
hedefine koşan selden daha sür’atli gelir.” (Tirmizî)

 

 

Hz. Ebû Hureyre (r.a.) anlatıyor:
“Rasûlullah (s.a.s.)’a bir gün sıcak bir yemek getirilmişti. Yedi ve
yemekten çıkınca: “Elhamdülillah, şu şu vakitten beri mideme sıcak bir
yemek girmemişti” buyurdu.” (Kütüb-i Sitte)

 

Bir iftar sofrasında, Hz. EbûBekir’e bir
bardak soğuk su ikram edilir. Suyu dudağına götürünce, hıçkırıkları, boğazında
düğümlenir. Yanındakiler ne olduğunu sorarlar. Cevap verir: Birgün Allah
Rasûlü, kendisine getirilen böyle bir bardak soğuk suyu içmiş sonra da ağlamış
ve: “O gün nimetlerden hesaba çekileceksiniz!” (102/Tekâsür, 8) âyetini
okuyarak, “işte bu nimetten de hesaba çekileceğiz”
buyurmuştu. Bunu hatırladım ve onun için ağladım… (Müslim)

 

 

Abdullah b. Mes’ud (r.a) anlatıyor: “Bedir
savaşına giderken her üç kişiye bir deve düşüyordu. Peygamber’in (s.a.s.)binek
arkadaşları Ebû Lübâbe ile Ali idi (Allah her ikisinden de râzı olsun). Yürüme
sırası Rasûlullah’a gelince adları geçen iki zat: ‘Yâ Rasûlallah! Sen bin, biz
yürürüz’ dediler. Allah Rasûlü: “Ne siz benden güçlüsünüz, ne de ben sevaba
sizden daha az muhtacım” buyurmuşlardır.” (Ahmed bin Hanbel, Nesâî)